Dag 56 - Rust...
Blijf op de hoogte en volg Ingrid & Anthony
18 Januari 2013 | Peru, Arequipa
Een normale dag voor ons gaat ongeveer zo:
We staan op ergens tussen 6 en 8, waarna we na een ontbijt het hostel of camping verlaten met Lucia.
We rijden op ons gemak naar de volgende plek, waarbij de reistijd met name afhangt van het type weg.
Onderweg stoppen we regelmatig voor uitzichten, speciale plekken of eten.
In de avond komen we in het hostel of camping en pakken onze spullen. Daarna eten en voor het slapen werken we de boekhouding bij en zetten we de foto's van de dag op de laptop en USB.
De afgelopen week had echter ineens geen normale dag.
In Puno vernamen we het onverwachte overlijden van een familielid in Nederland. Ondanks dat we vooraf hadden bedacht dat dat kon gebeuren, is er vooral machteloosheid en een heel raar gevoel dat het een slechte droom is. Voor ons is de persoon alleen gestorven 'op de computer'.... Heel raar...
Met dit nieuws gaan rijden bleek vervolgens onze beroerdste rijdag op te leveren tot nu toe (en hopelijk ooit).. In de ochtend besloot Lucia even even last te hebben van kou... Lucia startte wel, maar heeft even tijd en een beetje zon nodig voor ze vermogen heeft... Eerst naar de Inca plek Sillustani gereden... Mooie plek met mooie ruïnes...
Daarna een zandweg... Deze keer echter met gaten en water... Eén gat bleek echter onverwacht zoveel dieper dan de andere, waardoor het ijzeren rek met band van de auto brak... Tevens bleken de ijzeren jerrycans losser te hangen...
Nadat we de band en de jerrycans achter in hadden gelegd verder gereden, met rekje aan spanband op de auto. De weg vervolgen ging daarna goed... Omdat we een natuurpark wilden zien, bleef een zandweg onze ondergrond, waarbij plaatselijk veel water en gaten bleven bestaan...
Op een van deze gaten schoot het rek ineens uit de spanband, waarbij de achterraam kapot werd geslagen. Het opruimen van alle spullen, zodat er niets uit het gat van het raam kon vallen in de regen en kou (boven 4.000 meter) zorgde voor zoveel vertraging dat we moesten slapen in de auto op de altiplano. Aan de kant van de weg, met gevarendriehoeken, zonder enig verkeer...
Na een nacht in absolute stilte (echte complete stilte, geen wind, niets...) om 6 uur Lucia wakker gemaakt, en nog nooit zo blij een stad te zien na 2 uur rijden...
Arequipa is voor ons dus vooral even rust geworden...
Het is een mooie stad en we even tijd hebben genomen om te realiseren wat er de afgelopen dagen is gebeurd... Lucia heeft intussen een nieuwe achterruit, dankzij zeer vriendelijk hotelpersoneel.
De reis wordt niet meer hetzelfde, maar het heeft een plekje gekregen...
En Lucia is gemaakt, en zal met meer liefde en concentratie worden behandeld...
Op naar Cuzco, Machu Picchu en de Inca's...
We staan op ergens tussen 6 en 8, waarna we na een ontbijt het hostel of camping verlaten met Lucia.
We rijden op ons gemak naar de volgende plek, waarbij de reistijd met name afhangt van het type weg.
Onderweg stoppen we regelmatig voor uitzichten, speciale plekken of eten.
In de avond komen we in het hostel of camping en pakken onze spullen. Daarna eten en voor het slapen werken we de boekhouding bij en zetten we de foto's van de dag op de laptop en USB.
De afgelopen week had echter ineens geen normale dag.
In Puno vernamen we het onverwachte overlijden van een familielid in Nederland. Ondanks dat we vooraf hadden bedacht dat dat kon gebeuren, is er vooral machteloosheid en een heel raar gevoel dat het een slechte droom is. Voor ons is de persoon alleen gestorven 'op de computer'.... Heel raar...
Met dit nieuws gaan rijden bleek vervolgens onze beroerdste rijdag op te leveren tot nu toe (en hopelijk ooit).. In de ochtend besloot Lucia even even last te hebben van kou... Lucia startte wel, maar heeft even tijd en een beetje zon nodig voor ze vermogen heeft... Eerst naar de Inca plek Sillustani gereden... Mooie plek met mooie ruïnes...
Daarna een zandweg... Deze keer echter met gaten en water... Eén gat bleek echter onverwacht zoveel dieper dan de andere, waardoor het ijzeren rek met band van de auto brak... Tevens bleken de ijzeren jerrycans losser te hangen...
Nadat we de band en de jerrycans achter in hadden gelegd verder gereden, met rekje aan spanband op de auto. De weg vervolgen ging daarna goed... Omdat we een natuurpark wilden zien, bleef een zandweg onze ondergrond, waarbij plaatselijk veel water en gaten bleven bestaan...
Op een van deze gaten schoot het rek ineens uit de spanband, waarbij de achterraam kapot werd geslagen. Het opruimen van alle spullen, zodat er niets uit het gat van het raam kon vallen in de regen en kou (boven 4.000 meter) zorgde voor zoveel vertraging dat we moesten slapen in de auto op de altiplano. Aan de kant van de weg, met gevarendriehoeken, zonder enig verkeer...
Na een nacht in absolute stilte (echte complete stilte, geen wind, niets...) om 6 uur Lucia wakker gemaakt, en nog nooit zo blij een stad te zien na 2 uur rijden...
Arequipa is voor ons dus vooral even rust geworden...
Het is een mooie stad en we even tijd hebben genomen om te realiseren wat er de afgelopen dagen is gebeurd... Lucia heeft intussen een nieuwe achterruit, dankzij zeer vriendelijk hotelpersoneel.
De reis wordt niet meer hetzelfde, maar het heeft een plekje gekregen...
En Lucia is gemaakt, en zal met meer liefde en concentratie worden behandeld...
Op naar Cuzco, Machu Picchu en de Inca's...
-
18 Januari 2013 - 15:19
Jaap En Marja:
Ondanks het nare bericht, bij jullie gelukkig alleen maar materiële problemen.
Jullie gaan nu rondreizen in de omgeving waar wij afgelopen september waren. We hopen dat jullie er net zo van gaan genieten als wij deden. Voor ons heel leuk om jullie ervaringen te lezen.
PS. onze taxichauffeur liet ons zien dat al het verkeer op de Pan-American highway voorrang had.... dus doe voorzichtig! -
18 Januari 2013 - 19:25
Paul:
Heel vervelend nieuws, hopen dat het niet teveel een stempel drukt op jullie prachtige reis!
Voorzichtig met Lucia, Elmo en jullie zelf en nog heel veel plezier! -
18 Januari 2013 - 20:15
Seerp En Aly:
We schrokken al van het vorige berichtje, kwam een beetje over dat jullie in problemen zaten.We waren blij met dit bericht, zodat we weten dat het met jullie goed is. Als iemand overlijd is natuurlijk heel erg als je zo ver van huis bent. Was dit familie van Anthony? Toch een heel goede voortzetting gewenst. -
19 Januari 2013 - 13:14
Pa En Ma:
Wat een avontuur hopelijk gaat het nu goed.Wees voorzichtig en veel sterkte voor jullie allebei.
Gr. en liefs Pa en Ma -
19 Januari 2013 - 19:46
Maaike:
Ja, een rare week was het zeker, ook hier in Nederland. En je bedenkt vooraf zoveel dingen, maar dit had nooit in jullie op kunnen komen. Hopelijk kunnen jullie wel genieten van de voortzetting van jullie reis en drukt het geen permanente stempel op jullie herinneringen. Heel veel plezier op het vervolg van jullie reis, maar ook veel sterkte om de afgelopen week een plekje te geven!
Liefs,
Maaike. -
21 Januari 2013 - 11:54
Conny En Ger:
We lezen jullie verslagen met veel interesse. Vooral het begin van jullie reis sprak ons erg aan door de punten van herkenning. Wij zijn in Santiago naar het zuiden gegaan en jullie naar het noorden. Geniet er van en we worden trouwe lezers.
Hartelijk groeten uit een wit Nederland
-
22 Januari 2013 - 19:54
Peter Fritz:
Jammer dat het even tegenzit. Mooi en een beetje triest verhaal. Lucia wel zacht mee omgaan. De omstandigheden zijn al zwaar genoeg. Rijd op zo'n kuilen met water weg gewoon nog zachter en blijf geconcentreerd naar de weg kijken(ik spreek uit ervaring....)
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
