Dag 154 - New and last frontier
Blijf op de hoogte en volg Ingrid & Anthony
26 April 2013 | Verenigde Staten, Taos Pueblo
We zijn in de US of A. Na 5 maanden Spaans spreken zijn we in Engels gebied, wat even wennen is. Het laatste hoofdstuk van ons drieluik is daarmee begonnen, op weg naar " The Last Frontier", zijnde Alaska...
Mexico was echter geweldig, met pitoresk dorpje Bernal (niet die van Jody gelukkig), met een van de grootste monolieten ter werreld op haar achtergrond. Het laatste stuk officiele Pan America Highway bracht ons door de Sierra Gorda en langs Cola de Caballo waterval en de schitterende Canon de la Huasteca in Monterrey. Voor alle mensen die zich zorgen maakten; niet nodig. Mexico was echt een feest van mooie steden, oude culturen en prachtige landschappen met vriendelijke mensen...
Wij zijn in Mexico ook de tropen uitgereden, maar dat maakt gelukkig niets uit. Het blijft heerlijk warm, al is het klamme er na 2 maanden gelukkig wat af...
En warm was ook het welkom in de Verenigde Staten. Geen stress en chagrijnige mensen, maar een heel vriendelijk onthaal voor ons domme Hollanders. Wij vergaten namelijk om Mexico te verlaten, en aangezien we 200 dollar borg tegoed hadden, moesten we dus direct terug. Dus USA in, terug naar Mexico, geld ophalen en auto afmelden, en weer terug naar de USA border. Niet verrdacht in een gebied bekend voor mensen- en drugssmokkel. Maar in plaats van chagrijnig waren de grenswachten vriendelijk geinteresseerd in onze auto en reis , meer dan in eventueel slechte plannen...
San Antonio Texas was vervolgens het beste begin van de VS, met 'the Alamo' en een dorps gevoel in een stad van 1,3 miiljoen mensen. Veel geschiedenis en gezellige sfeer...
Vanochtend ook nog even een klassieker meegemaakt. We reden op de highway toen we een politie auto achter ons zagen, die na een paar kilometer zijn zwaailampen aandeed. Stoppen voor een gesprek, met de klassieke "Hi officer, how are you doing?". Na controle van onze papieren werden we "A great trip" gewenst...
Op dit moment zijn we in de Public Library van Taos, New Mexico, hetgeen een prachtige staat is. We kunnen kamperen in allerlei natuurparken, en de landschappen zijn zoals in de films over het Wilde Westen. Wat ook even wennen is, is nachtvorst. Jullie kennen dat wel; kou in het voorjaar. Maar gelukkig zijn warme slaapzakken meegenomen, en maakt wakker worden tussen herten, uilen, eekhoorns en schitterende zonsopkomsten alles goed...
Kleine aanvulling: van Taos, New Mexico naar Pagosa Springs, Colorado bleek een scenic route, met dreigende regen boven Rio Grande Gorge, meer dan een meter sneeuw in de bergen op 3.000 meter (naast de weg) en een knusse camping...
Wij gaan nog even genieten van de hartelijkheid van de Amerikanen, en melden ons weer in California. Eerst op naar de canyons en Las Vegas. Yihaa...
Adios!
Ingrid en Anthony
Mexico was echter geweldig, met pitoresk dorpje Bernal (niet die van Jody gelukkig), met een van de grootste monolieten ter werreld op haar achtergrond. Het laatste stuk officiele Pan America Highway bracht ons door de Sierra Gorda en langs Cola de Caballo waterval en de schitterende Canon de la Huasteca in Monterrey. Voor alle mensen die zich zorgen maakten; niet nodig. Mexico was echt een feest van mooie steden, oude culturen en prachtige landschappen met vriendelijke mensen...
Wij zijn in Mexico ook de tropen uitgereden, maar dat maakt gelukkig niets uit. Het blijft heerlijk warm, al is het klamme er na 2 maanden gelukkig wat af...
En warm was ook het welkom in de Verenigde Staten. Geen stress en chagrijnige mensen, maar een heel vriendelijk onthaal voor ons domme Hollanders. Wij vergaten namelijk om Mexico te verlaten, en aangezien we 200 dollar borg tegoed hadden, moesten we dus direct terug. Dus USA in, terug naar Mexico, geld ophalen en auto afmelden, en weer terug naar de USA border. Niet verrdacht in een gebied bekend voor mensen- en drugssmokkel. Maar in plaats van chagrijnig waren de grenswachten vriendelijk geinteresseerd in onze auto en reis , meer dan in eventueel slechte plannen...
San Antonio Texas was vervolgens het beste begin van de VS, met 'the Alamo' en een dorps gevoel in een stad van 1,3 miiljoen mensen. Veel geschiedenis en gezellige sfeer...
Vanochtend ook nog even een klassieker meegemaakt. We reden op de highway toen we een politie auto achter ons zagen, die na een paar kilometer zijn zwaailampen aandeed. Stoppen voor een gesprek, met de klassieke "Hi officer, how are you doing?". Na controle van onze papieren werden we "A great trip" gewenst...
Op dit moment zijn we in de Public Library van Taos, New Mexico, hetgeen een prachtige staat is. We kunnen kamperen in allerlei natuurparken, en de landschappen zijn zoals in de films over het Wilde Westen. Wat ook even wennen is, is nachtvorst. Jullie kennen dat wel; kou in het voorjaar. Maar gelukkig zijn warme slaapzakken meegenomen, en maakt wakker worden tussen herten, uilen, eekhoorns en schitterende zonsopkomsten alles goed...
Kleine aanvulling: van Taos, New Mexico naar Pagosa Springs, Colorado bleek een scenic route, met dreigende regen boven Rio Grande Gorge, meer dan een meter sneeuw in de bergen op 3.000 meter (naast de weg) en een knusse camping...
Wij gaan nog even genieten van de hartelijkheid van de Amerikanen, en melden ons weer in California. Eerst op naar de canyons en Las Vegas. Yihaa...
Adios!
Ingrid en Anthony
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
