Dag 177 - Death of a dream...
Blijf op de hoogte en volg Ingrid & Anthony
19 Mei 2013 | Verenigde Staten, Pahrump
En dan spat de droom uiteen...
Even terug naar het begin. We wisten dat Lucia onderhoud zou moeten hebben, gedurende de helse wegen van Zuid en Midden- Amerika. Dus dat we af en toe bij een garage zouden staan is geen probleem, en was ingecalculeerd. Maar dat je in Amerika uiteindelijk je Waterloo zou vinden, is een verrassing. Vooral met de voorgeschiedenis is het zuur...
In Mexico Stad zijn we naar de Toyota garage gegaan, om onder andere te laten kijken naar de voorwielen, die gebalanceerd moesten worden. De garage merkte op dat er zoveel speling in de ophanging zit, dat reparatie nodig was. Gezien het gehobbel en een stoepranden die ze drempels noemen was dat fijn....
In San Francisco zouden we vervolgens de APK doen, nodig om onze verzekering te verkrijgen. Vlak voor SF ging de remcilinder kapot, wat betekent dat je rem het doet... Of niet... Vervolgens duurde het 5 dagen om het te maken (ze kennen geen Hilux, en kunnen niks repareren, alleen vervangen). De veiligheidcheck gaf aan dat de auto veilig was, maar dat het linkerwiel nog wat speling had. Huh? Dat was toch gemaakt in Mexico?...
Dan toch maar verder rijden, om in Salt Lake City (weekje later) toch nog maar te laten kijken naar de ophanging. Maar dan breekt het rechterwiel af in Death Valley, in de middag met 38 graden. We hebben water bij, maar wachten in de warmste plek ter wereld is geen ongevaarlijke bezigheid. Gelukkig kwam de Park Ranger snel, en waren we in de avond al in Pahrump NV bij de garage...
Nu zijn we 2 dagen bij Al, die onze auto morgen verder repareert, zodat wij Lucia weer mee kunnen nemen in de middag. We vervolgen onze reis tot Jasper NP volgens ons oude plan, waar we dan afbuigen en naar Vancouver gaan, om vanaf daar naar huis te gaan. Geen Alaska dit jaar...
Teleurstelling is natuurlijk even heel groot geweest, en er zijn enkele lelijke woorden gevallen. Sorry Bond tegen het Vloeken. Maar de reis is intussen weer een positieve ervaring geworden, en we weten dat we veel mooie avonturen hebben beleefd. Wat zullen jullie nog moe worden van onze verhalen straks...
Even terug naar het begin. We wisten dat Lucia onderhoud zou moeten hebben, gedurende de helse wegen van Zuid en Midden- Amerika. Dus dat we af en toe bij een garage zouden staan is geen probleem, en was ingecalculeerd. Maar dat je in Amerika uiteindelijk je Waterloo zou vinden, is een verrassing. Vooral met de voorgeschiedenis is het zuur...
In Mexico Stad zijn we naar de Toyota garage gegaan, om onder andere te laten kijken naar de voorwielen, die gebalanceerd moesten worden. De garage merkte op dat er zoveel speling in de ophanging zit, dat reparatie nodig was. Gezien het gehobbel en een stoepranden die ze drempels noemen was dat fijn....
In San Francisco zouden we vervolgens de APK doen, nodig om onze verzekering te verkrijgen. Vlak voor SF ging de remcilinder kapot, wat betekent dat je rem het doet... Of niet... Vervolgens duurde het 5 dagen om het te maken (ze kennen geen Hilux, en kunnen niks repareren, alleen vervangen). De veiligheidcheck gaf aan dat de auto veilig was, maar dat het linkerwiel nog wat speling had. Huh? Dat was toch gemaakt in Mexico?...
Dan toch maar verder rijden, om in Salt Lake City (weekje later) toch nog maar te laten kijken naar de ophanging. Maar dan breekt het rechterwiel af in Death Valley, in de middag met 38 graden. We hebben water bij, maar wachten in de warmste plek ter wereld is geen ongevaarlijke bezigheid. Gelukkig kwam de Park Ranger snel, en waren we in de avond al in Pahrump NV bij de garage...
Nu zijn we 2 dagen bij Al, die onze auto morgen verder repareert, zodat wij Lucia weer mee kunnen nemen in de middag. We vervolgen onze reis tot Jasper NP volgens ons oude plan, waar we dan afbuigen en naar Vancouver gaan, om vanaf daar naar huis te gaan. Geen Alaska dit jaar...
Teleurstelling is natuurlijk even heel groot geweest, en er zijn enkele lelijke woorden gevallen. Sorry Bond tegen het Vloeken. Maar de reis is intussen weer een positieve ervaring geworden, en we weten dat we veel mooie avonturen hebben beleefd. Wat zullen jullie nog moe worden van onze verhalen straks...
-
20 Mei 2013 - 00:06
Jp:
Lieve A&I, Laten we positief blijven. Volgend jaar het laatste stukje afmaken betekent dat jullie nog heel wat moois te goed hebben. Het oude spreekwoord zegt: " Wat in het vat zit verzuurt niet" :-) nu de laatste weken dubbel genieten van wat er allemaal nog komen gaat!
JP -
20 Mei 2013 - 00:18
Paul:
Goh heel jammer dat jullie huwelijksreis op deze manier eindigt. Denk aan de andere kant aan al die mooie plekken die jullie al bezocht hebben. Dat is een herinnering die ze jullie niet af kunnen nemen. Hoe pikte Elmo het slechte nieuws op. -
20 Mei 2013 - 11:46
Anouk:
Jeetje, wat erg! Hoe jammer dat Lucia het niet volhoudt. Maar om in jullie woorden te blijven de herinneringen zijn gemaakt en worden nooit meer afgepakt. Ik kan me er alles bij voorstellen dat je alles even grondig bij elkaar hebt gevloekt. Mooi dat je in ieder geval nog een deel van de route kan vervolgen om het dan ook maar een beetje positief te zien. En ben het helemaal eens met de woorden van JP. Geniet er nog maar even extra van! By the way, moe worden we niet hoor, we zien uit naar jullie verhalen. Wellicht wel even in delen plannen ;-) -
20 Mei 2013 - 16:55
Linda:
Bekijk het zo: wie weet wat er in Alaska zou zijn gebeurd, waarschijnlijk moet je daar gewoon niet naartoe! Everything happens for a reason :)
In elk geval veel succes met alle perikelen en dikke kus XXX -
20 Mei 2013 - 22:01
Ellen Ebens:
Geniet nog even van het laatste stukje. Ja, soms zit het tegen ... maar het heeft jullie ook erg mee gezeten! Zoveel moois gezien en beleefd. Dat blijft altijd bij je in je herinnering! -
21 Mei 2013 - 09:18
Willem Jan Boeve:
Wat jammer nu van dat laatste stuk, maar het grootste gedeelte is toch maar mooi gelukt. Geniet nog van het laatste traject. Ingrid, ik vind het fijn dat je binnenkort weer op de afdeling bent. Hoi, WJ
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
